لباسهای سبز رنگ در تاریخ رئال مادرید، با وجود اینکه رنگ سنتی این باشگاه (سفید، بنفش، سرمهای یا مشکی) نیستند، همواره جایگاه خاص، خاطرهانگیز و پرطرفداری در میان هواداران داشتهاند. این رنگ معمولاً به عنوان کیت دوم (Away) یا کیت سوم (Third) استفاده شده است.
در ادامه، نگاهی کلی و جامع به تاریخچه، فلسفه و مهمترین نسخههای لباس سبز رئال مادرید میاندازیم:
اولین بار در تاریخ: استفاده از رنگ سبز به سال ۱۹۶۵ و یک بازی دوستانه اروپایی در آرژانتین بازمیگردد؛ زمانی که لباس رئال به دلیل شباهت به حریف تغییر کرد و برای اولین بار پیراهن سبز پوشیدند.
پس از آن برای دههها این رنگ به فراموشی سپرده شد تا اینکه در دوران مدرن، آدیداس آن را دوباره زنده کرد.
یکی از ماندگارترین لباسهای تاریخ مدرن رئال بود؛ رنگ سبز زیتونی/تیره جنگلی (Dark Green) همراه با خطوط و جزئیات نقرهای آدیداس.
این لباس در دوران ژوزه مورینیو و با بازی ستارگانی مثل کریستیانو رونالدو، مسعود اوزیل و ژابی آلونسو در لیگ قهرمانان اروپا به تن شد و به شدت میان هواداران به محبوبیت رسید.
طراحی بسیار مدرن و روشن با الهام از نوسازی ورزشگاه سانتیاگو برنابئو.
رنگ پایهای آن سبز بسیار ملایم (نعنایی/فیروزهای روشن) با یقهی کلاسیک و خطوط سرمهای/مشکی بود و با آن قهرمانی در لالیگا جشن گرفته شد.
در فصول اخیر نیز آدیداس مجدداً تم سبز تیره و سایههای خاص سبز را همراه با خطوط سفید/کرم به عنوان لباس دوم بازگردانده است که حس اصالت، مدرنیته و هارمونی را تداعی میکند.
تنوع و سنتشکنی: رنگ اصلی رئال سفید خالص (Los Blancos) است. استفاده از سبز نوعی تنوع بصری جذاب در بازیهای خارج از خانه ایجاد میکند که تداخلی با رنگهای متداول حریفان ندارد.
ارتباط با محیطزیست و نوآوری: در سالهای اخیر آدیداس لباسهای سوم/دوم خود (بهویژه تناژهای سبز) را با استفاده از الیاف بازیافتی و فناوریهای پایدار تولید کرده و آن را نمادی از نگاه به آینده و سازگاری با محیطزیست معرفی کرده است.
جذابیت در فشن و لایفاستایل هواداری: پیراهنهای سبز به دلیل رنگ خاص و شیک، علاوه بر زمین فوتبال، برای استایلهای روزمره شهری (Streetwear) بسیار محبوب هستند.